Op Europees niveau bevordert het nieuwe Statuut voor een Europese Coöperatieve Vennootschap (ECV) de verspreiding van deze vorm van sociale economie. Daarbij worden niet alleen de mogelijkheden van de Europese coöperaties om transnationale activiteiten te verrichten verbeterd. Boven alles wordt de sector ontwikkeld in landen die geen eigen statuut hebben, zoals in het Verenigd Koninkrijk, of waar deze rechtsvormen steeds meer sociaal prestige verloren hadden omdat ze beschouwd werden als overblijfselen van het oude regime, zoals in de nieuwe lidstaten in Centraal- en Oost-Europa.

Het statuut van ECV werd ontwikkeld omdat de verordeningen van de Raad van Europa met betrekking tot de instelling van Europese Economische Samenwerkings¬verbanden (EESV) en betreffende het statuut van de Europese Vennootschap niet afgestemd waren op het specifieke karakter van coöperatieve ondernemingen.

De EU erkent hierbij dat coöperatieve vennootschappen autonome verenigingen van personen zijn die op vrijwillige basis samenwerken om in hun gemeenschappelijke economische, sociale en/of culturele behoeften te voorzien via een democratisch bestuurde onderneming die hun collectieve eigendom is.

De ECV heeft een eigen rechtspersoonlijkheid en vergt een minimumkapitaal van 30.000 euro. De ECV kan overal op de Europese markt opereren. Ze kan haar activiteiten uitbreiden over de grenzen heen en haar transnationale werking herstructureren zonder hiervoor een netwerk van filialen op te moeten zetten. Coöperaties uit verschillende landen kunnen nu bovendien fuseren door de vorm van een ECV aan te nemen. En coöperaties die in één bepaald land zijn gevestigd, maar die daarnaast activiteiten ontplooien in een ander land, kunnen in een ECV worden omgezet.

Al bij al kent dit Europees coöperatief statuut een beperkt succes. Slechts een 30-tal bedrijven hebben tot in 2010 gebruikt gemaakt van deze rechtsvorm.

Bron: www.cooperatiefondernemen.be