Film: Les Barons

Printervriendelijke versie

Komedie
1u51, 2009
Nabil Ben Yadir
België

Cast: Edouard Ber, Nader Boussandel, Julien Courbey, Jan Decleir, Fellag
Website: www.lesbarons-lefilm.com

Les Barons

De baronnen uit de titel zijn koning-nietsnutten. Drie jongeren op de rand van volwassenheid, die liever de hele dag moppen tappen over film in plaats van hun verantwoordelijkheid te nemen. Les Barons doorprikt de clichés die bestaan over zogenaamde hangjongeren, maar gebruikt diezelfde clichés ook om een aantal taboes te doorbreken binnen de eigen gemeenschap: werkloosheid, racisme, het belang van familie, pose en uiterlijke schijn, de codes van de wijk. Les Barons is een film over respect, waardigheid, de eigen expressie- mogelijkheden en de remmende tegenstellingen van de cultuur waaruit je komt.

 

Sociale economie

De sociale economie stelt de mens centraal in haar ondernemingen. Werknemers vinden er werk op maat en worden betrokken bij de organisatie ervan. Daarbij ligt een sterk accent op de tewerkstelling van kansengroepen. Maar wat is een kansengroep?

Deze film laat mensen aan het woord die al te gemakkelijk – ook door ons – als kansengroep worden ingedeeld. Zij laten zien dat ze méér zijn dan dat label, dat zij geen slachtoffers zijn, maar mensen met eigen vooruitzichten, wensen en ambities.

Sociale economie werkt in de eerste plaats met mensen die hun kansen zelf nemen en daarin gesteund worden. Zij het als zelfstandige of als werknemer in een van de meer dan 800 bedrijven, sociale economie stimuleert ondernemerschap en zelfontwikkeling op maat.

 

Jongeren in Brussel

Politoloog en documentairemaker Bleri Lleshi kent de situatie in Brussel zeer goed. In een interview met MO* Magazine zei hij in februari: “de problemen zijn vooral structureel van aard. De jongeren lopen heel wat achterstand op in de zogenaamde ‘zwarte’ scholen. België is één van de slechtste presteerders op het gebied van migrantenonderwijs.”

“Uit mijn boek Identiteit en interculturaliteit blijkt dat het momenteel onmogelijk is om de jongeren in de arme wijken te bereiken. Zij hebben een dégout gekregen van overheids-instanties en zijn hopeloos omdat die niets doen. En toch is de volle steun van de overheid absoluut noodzakelijk om de problemen op te lossen.”

“Sociale economie is wel een goede oplossing. De economie in Brussel is compleet veranderd, en Brusselaars vinden vaak geen jobs daardoor. De promotie van sociale economie is een stap in de goede richting. De overheid probeert het al, maar ze moet een nog krachtiger signaal geven en met concrete investeringen komen. De tweede stap moet dan van de mensen zelf komen. Nu gaat het fout omdat men ervan uitgaat dat de mensen zelf met de oplossingen moeten komen.”

 

Sociale economie op de campus

Het is deze analyse van Lleshi die de film en de campagne ‘Sociale economie op de campus’ naadloos met elkaar verbindt. Les Barons toont op een eerlijke, maar relativerende manier hoe zij hun eigen leven proberen te organiseren, zonder zich iets aan te trekken van dure woorden als ‘kansengroep’ of ‘integratie’. ‘Sociale economie op de campus’ gaat nog een stap verder en wil studenten van het hoger onderwijs ervan bewust maken dat er ook een andere manier van ondernemen bestaat, met aandacht voor elke individuele werknemer, met inspraak in de organisatie, die ook de waarde ziet in deze eigenzinnige Brusselse jongeren.