Datum: Donderdag 16 en vrijdag 17 september 2010, telkens van 9u tot 18u

Plaats: Comité van de regio's, Beliardstraat 99-101, 1040 Brussel

Organisatie: ACW

16 procent van de Europese bevolking leeft vandaag in armoede of is bestaansonzeker. Ongeveer 80 miljoen Europeanen vechten elke dag om te overleven. 10 jaar geleden had Europa nochtans grote ambities: armoede in de EU moest uitgeroeid zijn tegen 2010. Vandaag staan de armoedecijfers in schril contrast met een feestelijk Europees jaar.

We kennen de oorzaken van dit mislukken. Europa is vooral een economisch gedragen verhaal.

In de voormalige Oostbloklanden heeft men fors gesnoeid in de sociale uitgaven om te kunnen concurreren met de Westerse buren. Zo hebben deze landen hun levensstandaard ondermijnd maar hierdoor ook gewogen op de levensstandaard van de rest van Europa.
De liberalisering van diensten brengt mensen echt in moeilijkheden. Er zijn nog nooit zoveel afsluitingen van gas, elektriciteit en water geweest. Het aantal wanbetalers stijgt met de dag. En andere diensten worden steeds duurder, denk maar aan het geliberaliseerde openbaar vervoer.
De Lissabonstrategie koos voor technologische innovatie en zette hard in op kennis. Hierdoor verdween elke aandacht voor laaggeschoolde arbeid. Laaggeschoolden verdwenen in de werkloosheid.
De Europese activeringsstrategie zorgt voor lage werkloosheidsuitkeringen. (gebaseerd op onderzoek van Ides Nicaise,KUL)
De huidige crisis benadrukt nog meer dan ooit de economische onderbouw van Europa. De antwoorden brengen geen voldoende krachtig verhaal van solidariteit en samenwerking. Dit heeft gevolgen voor het armoedebeleid. Kan Europa een sociaal beleid ontwikkelen? Dat is vandaag de grote vraag. Een dringende vraag voor 80 miljoen Europese armen.

Met de nieuwe EU2020-strategie zal het Europese armoedebeleid hertekend worden. Dringend tijd dus om na te denken hoe we de armoede echt kunnen verminderen en hoe we armoede op de politieke agenda kunnen doordrukken.

Het Europees seminarie "allianties voor armoedebestrijding" wil nadenken en tegelijkertijd stappen zetten voor een echt armoedebeleid.

Armoede op de politieke agenda zetten kan enkel wanneer politieke partijen en regeringen overtuigd zijn in de noodzaak van een armoedebestrijdingsbeleid. Dit overtuigen is een taak voor de civiele samenleving. De civiele samenleving slaagde er reeds verschillende malen in de Europese agenda te bepalen, denken we maar aan het Europese vredesbeleid en milieubeleid . Ook zien we in verschillende Europese landen coalities ontstaan tussen civiele samenleving en armoedeverenigingen voor een daadwerkelijk armoedebeleid. Daarnaast zetten ook in verschillende landen organisaties uit de civiele samenleving projecten op samen met armen en armenverenigingen. Dit gaat van culturele projecten tot gezondheidsprojecten.

Het Europees seminarie "allianties voor armoedebestrijding" wil de alliantievorming onderzoeken en kijken of een intensere samenwerking op Europees niveau mogelijk is. Dit mondt, tijdens de slotfase van onze tweedaagse, uit in een appel door en voor het middenveld: samen willen we na 2010 armoedebestrijding prioritair op de Europese beleidsagenda houden.

Om het Europees armoedebeleid krachtiger te maken willen we verschillende thema's onderzoeken:

Kan Europa sociale rechten en rechten op sociale diensten inschrijven?
Is een andere vorm van activering mogelijk dan deze in het huidige tewerkstellingsbeleid? Een vorm van activering die daarenboven rekening houdt met de mogelijkheden van mensen die leven in armoede.
Biedt participatie aan de samenleving meer mogelijkheden biedt dan activering?
Kan Europa evolueren naar een sociale investeringsstaat?
Dit onderzoek biedt mogelijkheden voor een krachtiger armoedebestrijdingsbeleid én legt de basis voor nieuwe allianties.
Tenslotte verkent het Europees seminarie succesvolle coalities en projecten van samenwerking. Deze goede praktijkvoorbeelden leiden ons naar nieuwe wegen voor een armoedebestrijdingsbeleid. De praktijkvoorbeelden diepen telkens één van de bovenstaande thema's verder uit. 14 projecten uit verschillende Europese landen bieden de deelnemers een staalkaart van het engagement van de Europese civiele samenleving.
14 projecten die zin geven om meer te doen.