Wie omhoog kijkt ziet geen grenzen

Waarom kan een twaalfjarig meisje in een Marokkaans dorpje niet zorgeloos hartjes in een houten schoolbank kerven? Waarom laat een Filippijnse moeder haar eigen kinderen achter om au pair te spelen aan het andere eind van de wereld? Waarom poetst een Azerbeidzjaanse leerkracht op twaalf verschillende adressen? Waarom wenst een vrouw van vijftig zich eerder een goede gezondheid dan een portie geluk toe? Waarom wil een vijftienjarig meisje liever in een fabriek werken dan naar school gaan? Waarom steekt een oude man een Afrikaanse adolescente achter slot en grendel? Everybody has a story. Elke mens heeft een verhaal. Maar niet iedereen heeft een stem. In de sector van de thuishulp werken dagelijks honderden mensen. Mannen en vrouwen uit alle hoeken van de wereld. Autochtonen en allochtonen. Mensen die er alles voor over hebben om hun kinderen een mooie toekomst te geven. Mensen die have en goed achterlieten om een nieuw leven te beginnen, ver van hun geboortegrond. Gezinnen die in voor- en tegenspoed liefde en leed met elkaar delen. Mensen met een motor die nooit stilvalt. Marc Van Buul, sociaal ondernemer, raakte geïntrigeerd door hun levensverhalen en vroeg aan journaliste Erika Claessens om hun avonturen te boek te stellen: 22 portretten uit evenveel windstreken, 22 levensverhalen vol daadkracht en overlevingsdrang. 22 heilzame recepten tegen de verzuring. Omdat niemand hen het recht op hoop kan ontnemen.
Verwante artikels
Verwante nieuwsberichten
-
Verslag politiek debat: Nood aan grote schoonmaak in de dienstencheques?
-
Aftrekbaarheid dienstencheques ter discussie
-
De toekomst van de dienstencheque
-
Evaluatie van het stelsel van de dienstencheques voor buurtdiensten en -banen 2009
-
Bomen groeien niet tot in de hemel: de werkelijke kostprijs van de dienstencheques
-
Vlaamse regering verlengt duurtijd proeftuin dienstencheques voor kinderopvang